Marek Baliński

Marek Baliński z GM i rodziną

Jest nauczycielem taijiquan z 30 letnią praktyką sztuk walki. Prowadzi Akademię Chen Taijiquan, w której uczy się około stu uczniów. Artysta plastyk – studiował na warszawskiej ASP, przez kilkanaście lat pracował branży reklamowej. Ma rodzinę i troje dzieci.

W wieku 16 lat poznaje Tomasza Nowakowskiego, który zostaje jego nauczycielem taijiquan na wiele lat. Po kilku latach staje się jednym z instruktorów w jego szkole. Samodzielnie prowadzi grupy w Warszawie (na ASP i Akademii Muzycznej w ramach zajęć WF), Grudziądzu, Gdańsku, Ełku. Odchodzi ze szkoły Nowakowskiego ok 1990. 

W 1987 rozpoczyna naukę u Katarzyny Latawiec, uczennicy Benjamina Peng Lo (spadkobiercy legendarnego mistrza stylu Yang – Zheng Manqing’a). Nauczycielka wykazywała dużo większą skuteczność w tuishou niż dotychczas poznani nauczyciele. Przez wiele lat koncentruje się na tym stylu i sam zaczyna go uczyć. Trwa to do 1999 roku.

W latach 1991 - 1996 przez pięć lat prywatnie uczył się u mistrz Liu Yunpenga, z którym blisko się zaprzyjaźnił. Pod jego okiem poznawał współczesne, nietradycyjne formy taijiquan w tym formę z mieczem, oraz tradycyjną długą formę stylu Yang. W tym okresie rozpoczął również naukę wschodnich, manualnych form terapii. Po długotrwałej praktyce i egzaminie u twórcy metody uzyskał uprawnienia japońskiej terapii yumeiho.

Od 1995 przez kilka lat współpracował z kilkoma warszawskimi teatrami, ucząc taijiquan aktorów lub opracowując choreografię do spektakli (Teatr Studio, Teatr Rozmaitości (projekt Teren Warszawa), Laboratorium Dramatu).

W 1998 roku podczas seminarium w Hamburgu wraz z Jarosławem Jodzisem poznaje i zaprasza do Polski żywą legendę taijiquan Grandmastera Chen Xiaowanga. W ten sposób spełnia się jego wieloletnie marzenie, rozpoczyna praktykę stylu Chen u samego jego źródła. Od tego czasu organizuje i współorganizuje przyjazdy Grandmastera i członków jego rodu do Polski. Skupia się prawie wyłącznie na praktyce tego stylu.

W 2006 w Chenjiagou w Chinach wraz z Jarkiem Jodzisem zostaje przyjęty do grona „uczniów wewnętrznych” Grandmastera Chen Xiaowanga. Uczy się również od innych członków rodu – u jego brata Chen Xiaoxinga, bratanka Chen Ziqianga, syna Chen Yingjuna oraz Jana Silberstorffa. 

W 2007 roku przed chińską komisją IWF uzyskuje 5 duan – stopień mistrzowski w dziesięciostopniowej klasyfikacji.  W okresie ostatnich kilkunastu lat uczestniczy również w seminariach lub intensywnych prywatnych lekcjach u nauczycieli z pokrewnych styli takich jak hulei taijiquan (styl błyskawicy) u mistrza Liu Wan Kuna; i liq chuan u mistrza Sam China. 

Od 2010 r. angażuje się ze swoją Akademią w działania Polskiego Związku Wushu. Od tego roku do teraz podczas Mistrzostw Polski Wushu i Pucharów Polski zdobył łącznie kilkanaście złotych medali w konkurencjach tradycyjnych form ręcznych, form z mieczem i bronią długą taijiquan. W imprezach tych biorą czynnie udział jego zawodnicy i sędziowie.  

W 2011 we współpracy z PZWS i szkołą Nan Bei organizuje Pierwszy Polski Festiwal i Turniej Taijiquan, w trakcie którego rozgrywany był obok konkurencji taolu również turniej tuishou. Bierze udział w działaniach PZWS wchodząc w jego struktury (pion szkolenia, komisja dyscyplinarna, prowadzenie kursów).

Posiada uprawnienia instruktora sportu ze specjalizacją wushu oraz I stopień sędziowski w konkurencjach taolu. W 2012 roku należał do Kadry Polski wushu. 

Od paru lat pracuje nad zastosowaniem elementów metodyki systemu Chen dla różnych grup zawodowych (menadżerzy, pracownicy) lub zdrowotnych (niewidomi, osoby po udarze mózgu, osoby na wózkach inwalidzkich). Prowadzi wykłady, szkolenia, pokazy i seminaria taijiquan dla wielu instytucji.